ต่อจากคราวที่แล้วนะครับ http://bigta.exteen.com/20071102/entry

- 22 ต.ค. 50 -

วันทดสอบพาราเซลครับ คือเค้าจะคัดคนเข้าไปเรียนพาราเซล โดยต้องทำการ วิดพื้น ซิทอัพ และวิ่ง 2 กิโล ให้ได้คะแนนมากที่สุด ผมก็ไปทดสอบกับเค้าด้วย วิดพื้นได้ 28 ครั้ง ซิทอัพได้ 45 ครั้ง เหลือวิ่ง

เนื่องจากว่าผมไม่ได้เอารองเท้าผ้าใบไปด้วย เลยว่าจะใส่คอมแบทวิ่ง แต่แล้วนาทีสุดท้ายก่อนจะวิ่งก็เกิดนึกบ้าอะไรไม่รู้ ถอดคอมแบทออก วิ่งเท้าเปล่าเลย ก็วิ่งไปได้เกือบ 1 รอบแล้ว (ต้องวิ่งทั้งหมด 2 รอบ) ก็เกิดอาการ ... เล็บขบ ... ที่นิ้วโป้งเท้าซ้าย

ใครไม่เคยเป็นเล็บขบไม่รู้หรอกครับว่าทรมานขนาดไหน แถมยิ่งวิ่งมันยิ่งจิกเข้าไปที่เนื้อ ผมเลยยอมแพ้ยกมือขอออกจากการแข่งขัน (ผมวิ่งอยู่ช่วงลำดับกลาง ๆ ของขบวนเลยอ่ะ น่าเสียดายมากๆ) ลงไปนอนนวดนิ้วเท้าอยู่บนพื้นหญ้า

สุดท้าย ผมก็ไม่ผ่านการวิ่ง ก็ไม่ได้เป็นพาราเซล

แต่คิมกับตาอี่ได้ผ่านอยู่ครับ ได้ไปฝึกพาราเซลสมใจ

... ลืมเล่าถึง ตาอี่ หมอนี่เป็นเพื่อนของคิมสมัยอยู่มัธยมครับ เรียนอยู่ ม.มหาสารคาม วิทย์ชีวะมั้ง ถ้าจำไม่ผิดนะ ตอนแรกมันอยู่ห้อง 1 ครับ แต่ไป ๆ มา ๆ มาเล่นที่ห้องพวกผม แล้วเห็นห้องพวกผมเฮฮาปาร์ตี้บ้าบอคอแตกมาก เลยย้ายห้องมาอยู่ด้วยกันซะ สมาชิกในห้องก็เลยครบ 6 คนพอดี

หลังจากผ่านการทดสอบพาราเซลแล้ว ทุกคนกลับเข้าห้อง ในสภาพที่แบบว่า ... ปวดเมื่อยไปทั้งตัว ขาก็เจ็บ แขนก็ยกไม่ขึ้น ... เป็นโรคพาราเซล

พากันไปกินข้าวนอกค่าย ซื้อยากลับมานวดที่ห้อง ตาอี่กับคิมนี่นวดเก่งนะครับ หายปวดเมื่อยเลย ภูมิก็นวดเป็น ผมนวดให้หลุง นวดไปด้วยแกล้งมันไปด้วย

... วันนี้นอนหลับเป็นตายเลยครับ ไม่มีหยอกกันก่อนนอน

ป.ล.  ซื้อมีดตัดเลบมาด้วยแหละ เอามาตัดเล็บขบ

- 23 ต.ค. 50 -

วันปิยมหาราช ทางค่ายก็ไม่หยุดให้นะ เรียนต่อไปเลย วันนี้ก็เรียนสบาย ๆ ครับ หลับ ๆ ตื่น ๆ ทุกคนอยู่ในช่วงสะบักสะบอมจากการทดสอบพาราเซลเมื่อวาน หลุงมันยกแขนไม่ขึ้น 555+ โดนแกล้งเลย

ครูฝึกที่จะสอนเรื่องการรบพิเศษป่วย ไม่สามารถมาสอนได้ ท่านรองเลยให้ดูหนังสงครามพิเศษของไทยแทน นเรศวรมหาราช ภาค 1 ดูไม่จบครับ แผ่นสะดุด+เครื่องคอมเน่า

ตอนเย็น ครูฝึกปล่อยให้เข้านอนแต่หัวค่ำ เพราะพรุ่งนี้เช้าจะมีการบริจาคเลือด คนอื่นนอนกันตั้งแต่ 3 ทุ่มกว่า ๆ มีผมกับหลุงนั่งเล่นเกมแข่งรถอยู่ถึง 4 ทุ่ม

- 24 ต.ค. 50 -

บริจาคเลือดตอนเช้า ตอนแรกทุกคนในห้องจะบริจาคเลือดกันหมด ยกเว้นหลุง แต่สุดท้ายก็เปลี่ยนใจมาบริจาคเลือดอยู่ดี ก่อนบริจาคมี TV มาถ่ายด้วยครับ ผมยืนอยู่หน้าแถวอีกต่างหาก ได้ออก TV 555+  บริจาคเลือดเสร็จ ไอ้หลุงแขนมันช้ำครับ บวมไม่หยุด เอาน้ำแข็งมาประคบอยู่นานเป็นชั่วโมง

ตอนบ่ายมีแต่คนหลับ อ้างว่าเหนื่อยไปบริจาคเลือดมา ครูฝึกก็ใจดี ให้หลับได้ พวกไม่บริจาคก็ได้บุญ หลับได้ไม่โดนว่า

- 25 ต.ค. 50 -

วันออกพรรษา (รึเปล่า) ตอนกลางคืนมีหมอลำมาในค่ายครับ เสียงดังได้ใจ พวกที่อยู่ในค่ายไม่เป็นอันหลับอันนอน อยากออกไปเต้น

ไปกินข้าว พวกหลุง-ภูมิ ไปเล่นหอเพื่อน ส่วนผม-พงษ์-คิม-ตาอี่ ไปเดินตลาดกัน เดินไกลอยู่ครับ ไปเพื่อกินลาบ แล้วก็ดูอะไรแถว ๆ นั้น ที่นั่นเค้าจะมีตลาดเปิดท้ายขายของทุกวันพฤหัสครับ ตาอี่กับพงษ์จะไปถ่ายเอกสารใบลาด้วย เพราะจะลากลับบ้าน พากันเดินเดินไปจนถึงวรวรรณนู่น... แล้วก็เดินกลับ

กลับมาปั่นรายงานอย่างเร่งด่วน จะต้องส่งวันที่ 28

- 26 ต.ค. 50 -

พวกพักในค่าย หลายคนลากลับบ้าน รวมถึง ร.ด. ม.ข. หลายคนที่ไม่มาในวันนี้ ลาไปทำบุญออกพรรษา  พวกผมก็ไม่ได้ไปไหนครับ อยู่แต่ในค่าย กิจวัตรเดิม ๆ ตื่น-วิ่ง-เรียน-หลับ-เลิก-กินข้าว-รวม-นอน อยู่อย่างนี้แหละ

ถ้าจำไม่ผิด วันนี้คิมได้เข้าเวรครับ ก็มีหน้าที่ตื่นก่อนเพื่อน เป่านกหวีดปลุก พาเพื่อนออกกำลังกาย เป่านกหวีดให้เพื่อนนอน แล้วก็ตรวจสอบความเรียบร้อย

- 27 ต.ค. 50 -

วันนี้ตอนเย็น พงษ์กับตาอี่ ลากลับบ้าน บรรยากาศในห้องก็ดูเหงา ๆ คนในค่ายก็โหวงเหวงมาก

หลุงปั่นรายงานวันเดียวเสร็จ

- 28 ต.ค. 50 -

เรียนวันสุดท้าย อาจารย์ปล่อยเลิกบ่าย 2 ผมเอาใบขอเวลาเรียน มาฝากให้ตั๊กแตนที่มหาลัย พอดีว่าคิมอยากไปปิดซิม dtac ด้วยพอดี ก็เลยไปด้วยกัน ภูมินอนอยู่ห้อง หลุงว่าจะตามมาด้วยแต่ไม่มีเงินเลยไม่มา

ผมกับคิมก็พากันขึ้นรถมาศูนย์ dtac แล้วก็ไปดู ปรากฏว่า วันนี้วันอาทิตย์ เค้าไม่เปิดให้บริการ  เลยเดินกลับมาขึ้นรถใหม่ เอาใบลามาฝากไว้กับตั๊กแตนที่คณะพยาบาล แล้วก็ขึ้นรถอีก ไปลงที่ปากซอยทางเข้าแฟลต

ก็มาถึงแฟลตประมาณบ่าย 3 เกือบครึ่งแล้ว เดินเข้าซอยหมาเห่าใหญ่เลย มันไม่เคยเห็นคนแต่งชุด ร.ด.

คิมก็มาเล่นคอมที่ห้องผม แล้วก็นอนรอ ผมอัด MV + เกมลงในเม็มมือถือเพลิน ลืมดูเวลา 5 โมงแล้ว เลยพากันออกมา ผมพาคิมเดินดู ม.ข. นิดหน่อย พาเดินผ่านหอหญิง แล้วก็ขึ้นไปดู Complex วันนั้น ม.ข. ไม่มีอะไรให้ดูหรอกครับ มีแต่คนทยอยขนของเข้าหอ เลยพากันขึ้นรถกลับค่าย

สรุปแล้ววันนี้หมดค่าเดินทางทั้งสิ้น 45 บาทถ้วน  ไป ๆ กลับ ๆ นี่แหละ

- 29 ต.ค. 50 -

ตอนเช้าไปดูงานที่ ร.8 ครับ มีการแสดงอาวุธ ได้ขึ้นรถถังด้วย แล้วปิดท้ายด้วยการโชว์การโจมตีรบพิเศษ

กินข้าวเที่ยงเสร็จ กลับมาสอบที่ค่าย สอบเสร็จก็ปล่อย ประมาณบ่าย 3 ครับ รีบปล่อยกลับ บอกให้ไปซักเสื้อผ้าไว้ รอใส่วันพิธีปิดพรุ่งนี้

อยากจะบอกว่า ไปเรียน 13 วัน พวกผมไม่มีใครซักชุดเลยครับ (ทั้งชุดฝึก ชุดอ่อน) มีแต่แขวนไว้อย่างเดียว แต่พวกอื่นก็ซักอยู่

วันนี้เลิกเร็ว ไม่มีอะไรทำ ก็นั่งเล่น ๆ กันอยู่ในห้อง พอเย็นมาก็ไปออกกำลังกาย พงษ์กลับมาที่ค่ายประมาณเกือบ ๆ 5 โมงเย็น

พากันไปกินข้าวเสร็จ ขากลับ เจอตาอี่กลับมาพอดี ก็เลยเดินมาด้วยกัน

ตอนเย็นวันนี้เป็นคืนสุดท้ายแล้วครับ ครูฝึกปล่อยอิสระ นอนได้ถึงเที่ยงคืน ไม่มีตื่นมาออกวิ่งตอนเช้าแล้ว เรียกว่าคืนปล่อยผีก็ว่าได้

ผมไปก็อบหนังโป๊จากห้อง 13 (ห้องข้างๆ) มาลงมือถือ แล้วเปิดดูกันในห้อง ดูทุกคนในห้องครับ ก็ดูตั้งแต่ 2 ทุ่มครึ่งจนถึงเกือบ ๆ 4 ทุ่มแหละครับ หลายเรื่องอยู่

คืนนี้เนื่องจากเป็นคืนสุดท้าย ห้องพักเลยเงียบผิดปกติครับ พอหันไปดูนอกหน้าต่าง อ้อ พากันไปนั่งดูดาวพร่ำพรรณากันอยู่นี่เอง ส่วนผมก็นอนตั้งแต่ 4 ทุ่มแล้วล่ะ ง่วง

- 30 ต.ค. 50 -

วันสุดท้าย ...

ตื่นตั้งแต่ตี 5 ก่อนเสียงนกหวีดปลุก พอดีว่ามันชินแล้วอ่ะครับ มันก็เลยตื่นเอง ภูมิออกไปวิ่ง ส่วนผมก็นอนต่อ

ตี 5 ครึ่ง ทุกคนตื่นกันหมดแล้ว ยกเว้นหลุงยังนอนขี้เกียจอยู่ เลยเอามือถือเปิดหนังโป๊เอาลำโพงไปจ่อหูมันซะ  ในที่สุดก็ยอมลุกจากที่นอน

ตอนเช้า เก็บข้าวเก็บของ เตรียมตัวกลับบ้าน สังเกตแต่ละคนท่าทางอยากกลับบ้านเต็มทีแล้ว

เหตุการณ์ก็ดำเนินไปตามปกติครับ เดินกันเป็นกลุ่ม 6 คน ไปกินข้าวเช้าร้านเดิมร้านประจำ แล้วก็ไปตึกเรียน ไปถ่ายรูปกัน แต่ก็ไม่ได้ถ่ายรูปเท่าไหร่ ถ่ายไม่กี่รูปเอง

ตอนรวม เนื่องจากเป็นวันสุดท้าย ครูฝึกก็เลยถือโอกาส สั่งลงโทษซะ กอดคอลุกนั่ง ...

รวมเสร็จเช็คชื่อเสร็จ ก็พากันเดินไปร่วมพิธีปิด

ซ้อมตั้งแต่ 9 โมง ส่วนพิธีจริงเริ่ม 10 โมง พิธีปิดนานพอสมควรเลยครับ แถมแดดแรงมาก หน้าผมนี่ไหม้เห็นเป็นรอยหมวกเลย แขนก็ดำ

ปิดเสร็จก็กลับมาตึกเรียน มารับข้าวกล่อง รวมทั้งเซ็นชื่อเพื่อเข้าฝึกภาคสนาม ก็ได้ถ่ายรูปรวม ร.ด. ม.ข. ด้วยครับ แต่ไม่รู้กล้องใครบ้าง ผมก็ไม่มีรูปติดมือกลับมาเหมือนเคย

... หลังกินข้าวเสร็จ ก็เป็นการจบการเรียน ร.ด. ปี 4 แล้ว

พากันเดินกลับค่ายครับ หลุงกับภูมินำไปก่อน ส่วนพวกผมก็เดินตาม ๆ กันไป ระหว่างทางเจออาจารย์ที่สอน พงษ์ก็เลยไปถามอาจารย์หลาย ๆ เรื่อง ก็เกี่ยวกับการเรียนต่อเพื่อเลื่อนยศแหละครับ อาจารย์ท่านก็ใจดีมากเลย ให้เบอร์ติดต่อมาซะด้วย

กลับมาที่พัก ร.ด. เจอรถเต็มเลย ต่างคนต่างก็ขนของสัมภาระมาขึ้นรถ หลายคนก็ถ่ายรูป อำลากัน

ตาอี่ มีรถของมหาลัยมารับ ก็ขึ้นรถไปแล้ว ยังไม่ได้ลากันเลย คิมก็มีรถมหาลัยมารับเหมือนกัน แต่ไม่ได้ไป เพราะจะต้องไปปิดซิม dtac ก่อน พงษ์รีบกลับ ม. เพราะมีเรียนตอนบ่าย ตอนนั้นเวลา 11.45 แล้ว ภูมิกับหลุง มีรถมารับกลับชุมแพ รถเพื่อน ๆ เค้าน่ะแหละ

พวกผม (ผม-คิม-พงษ์) ขึ้นรถไปกับพวกหลุง เพื่อนหลุงพาไปส่งที่ บ.ข.ส. ก็ลากันตรงนั้นแล้วก็แยกกันไป พงษ์รีบกลับสุด ๆ ส่วนผมกับคิมพากันไปศูนย์ dtac

ที่ศูนย์ dtac คิมก็ไปทำเรื่องปิดซิม ผมก็นั่งรอ ที่ศูนย์ dtac ขอนแก่น บรรยากาศแบบ ในฝันเลยล่ะ มีพนักงานเดินมาบริการดีมากเลยครับ เอาหนังสือพิมพ์มาให้อ่าน แล้วก็มาถามผมว่า ทำงานอยู่ที่ไหนเหรอคะ ... ผมตอบว่า เรียน ร.ด. ปี 4 ครับ พนักงานก็ตกใจเล็กน้อยถึงปานกลาง ... ก็พอดีว่าพวกผมใส่ชุดอ่อนกันไง เลยเหมือนทหารประจำการ (อีกกรณีนึง หน้าแก่ด้วยมั้ง พนักงานถึงคิดว่าทำงานแล้ว )

หลังจากคิมทำธุระเสร็จ เราก็เดินออกมาด้วยกัน คิมขึ้นรถกลับ บขส. ส่วนผมขึ้นรถกลับเข้า ม. แยกกันตรงนั้น

... พึ่งนึกขึ้นได้ ลืมก็อบรูปลงมือถือ ว่าจะเอามาเก็บไว้ซะหน่อย เลยไม่มีรูปอะไรติดไม้ติดมือมาเลย  เอาเถอะ ไม่เป็นไร มีแค่ความทรงจำดี ๆ กลับมาก็พอแล้ว

 - จบแล้วครับ -

เล่ามาซะยาว มีใครสงสัยอะไรมั้ยครับ ถ้าไม่มี ... เชิญเลิก อ้าว ไม่ช่ายยยย

... สรุปความรู้สึกที่ได้จากการไปพักในค่ายเพื่อเรียน ร.ด. ปี 4 ประทับใจมากครับ ทั้งครูฝึก เพื่อน รุ่นพี่ แล้วก็ครูอาจารย์ที่มาสอน พักในค่ายสบายมาก ๆ ไม่ลำบากเลย

อีก 2-3 เดือน ก็ต้องไปเข้าค่าย 7 วันที่เขาชนไก่ ฝึกภาคสนามครับ เดี๋ยวมีประสบการณ์มันส์ ๆ มาเล่าอีกแน่ ๆ คอยติดตามละกัน